Stuart: Çarşamba günü “Cidden Stuart üniversitede ne okuyorsun” toplantısından sonra Candice bana bu gece ikinci sefer sordu ve ben de yumuşadım ve ona yanıt verdim.
“Kurumsal Dünyada Teknolojik Uygulamalar,” diye yanıtlıyorum ve bana şaşkın şaşkın bakıyor, “İşletmeler için fizikî donanım ve güvenlik.”
Bu gerçek bir şey mi, diye sordu Candice ve ben de başımı salladım.
Burada Çarşamba akşamı Candice ile randevum var, neden? Zira o geldi ve bana meşgul olup olmadığımı sordu, artık çoğunlukla kolay bir hamburger, patates kızartması, biftek ve salata listesi sunan bir zincir restorandayız. Düzgün ve daha az garip hissettiren birbirimizi tanıma kademesinde sipariş verdik. Sorun şu anda etrafımdaki tüm bayanların Candice’in aklımı okuyabilmesi üzere.
Candice küstahça, “Yani, bir geceyi birbirimizin suyuna bulanarak geçirmemiş olsaydık artık olacağı kadar tuhaf değil,” diye fısıldıyor Candice ve neredeyse gazozumda boğulacaktım.
Gülüyoruz ve bu güzel bir his, natürel ki son birkaç günümü Guy ve Bayan Katy ile fikir tartışması yaparak, öğlenden sonralarımı ise çoklukla yardım ederek ve Bayan Kori ve Bayan Rachael’in tavsiyelerini dinleyerek geçirerek geçirdim. ben. Bayan Mathilda tekrar yola çıkmak zorunda kaldı, lakin dönemi devam ettiği için tekrar açılıp kapanacak. Şimdiki vakte dönersek, gazoz tecrübesiyle vefatın eşiğinden dönüyorum ve ikimiz de gülümserken Candice biraz gülüyor. Yemeğimiz geliyor ve ben hesabı ödemeden evvel temel sohbetler ve yemekle her şeyi kolay tutuyoruz, Guy hesabı ödemem konusunda ısrar etti ve ödemenin yeterli hissettirdiği konusunda ısrar etti. Durduğunda ve bir şeye karar verememiş üzere göründüğünde otomobiline gidiyoruz.
“Sanırım bir sinema izlemeliyiz,” diye bilgilendiriyor beni ve küçük kompakt otomobiline binip en yakın sinemaya gidiyoruz.
En yakın tiyatro olduğunu düşündüm, aslında en sevdiği tiyatro ve pencereye gittiğimizde, muhteşem duygusal romantizm ve aptal güldürü teşebbüsleri kokan bir sinema seçtiği için hangi sinemada kelam hakkım olmadığını görüyorum. garip durumlar. Artık yalnızca konuşmanın herkesi vakitten ve kalp ağrısından kurtarabileceği durumların büyük bir hayranı değilim ancak bu bir randevu ve hiç âlâ bir randevum olmadı. İmtiyaz stantlarından hiçbir şey alamıyoruz ve âlâ bir çift koltuk alıyoruz ve doksan artı dakikalık rom-com’a yerleşiyoruz. Artık ben uygun bir beşerim ve kendimi tutuyorum, başka yandan Candice yaklaşık yirmi dakika içinde kol desteğini ortamıza çekiyor, hareket ettiklerini bilmiyordum ve devam etmek için kolumu onun kucaklamalarına dolayarak bana yanlışsız hareket ettiriyor. artık bana karşı dinlenen sinemanın tadını çıkarıyorum. Sinema, hangi sinema, Kolumun altında hoş, kıvrımlı bir bayan var ve ne yapacağımı bilmiyorum. saçmalamaya mı başlayayım? Kendime kalıp izlemeye çalışır mıyım? Şakacı bir ruh halinde olup olmadığını görüyor muyum? Ne yazık ki oturup hiçbir şey yapmamaya karar verdim ki, sinema devam ederken Candice tarafından fark edilmemesi için dua ediyorum. Krediler yuvarlanır ve tiyatrodan otomobiline hakikat yola çıkarız. Guy’ın konutuna dönüş seyahati hoş ve otomobil yoluna girdiğimizde saatin geç olduğunu fark ettim.
Candice, “Bu gece hakikaten güzel vakit geçirdim Stuart, bunu bir daha yapsak mı?”
“Evet, isterim, sık çıkmıyorum, bu yüzden en azından seninle daha fazla çıkmak isterim,” dedim ve yavaşça gülümsedi.
Ve işte yeniden buradayız, oturuyoruz ancak hiçbir şey olmuyor. Yeterli geceler demeden ve otomobilden çıkmadan evvel bir dakika orada oturmuş olmalıyım. Benim sıkıntım ne? Olağanüstü bir gece geçirdim ancak ona ne için sorarak bunu mahvetmek istemiyorum? Arabasının önünden dolaşmadan evvel birkaç dakika daha arabasının yanında durmuş olmalıyım ki, konuta girmek için gittiğim yerden uzaklaşıp pencereden aşağı yuvarlanışını seyrediyorum.
“İçeri girmek ister misin?” diye sordum telaşla.
“Bu akşamki randevudan sonra, akşam yemeği ve seçtiğim bir sinema mi? Evet Stuart, içeri gelmeyi çok isterim,” diye yanıtlıyor Candice ve uzuvlarımın hayata döndüğünü hissediyorum.
Arabasını kapatırken kapısını açtım ve sessiz ve karanlık bulmak için meskene girdik. Ayakkabılar çıktı ve koridordan aşağı inen giriş yolunu geçip kapıyı kapatarak odama girdik. Yatağımın yanındaki lambayı bulup odayı loş sarı bir ışıkla doldurmam bir dakikamı alıyor.
Stuart, bu gece sana yardım etmek için burada olmadığımı biliyorsun değil mi? Sana çıkma teklif ettim ve bütün bu gece hakikaten çok güzel davrandın. Ben gitmek istediğim yeri seçmeliyim, sen para verdin, ben izlemek istediğim sinemadaki aktiviteyi seçtim ve sen şikayet etmedin. Bu kadar özlü olmayan bir şeyi tercih edeceğini biliyorum lakin artık tek söz etmedin, sana bir şey göstermeme müsaade ver,” diye açıklıyor Candice beni yatağıma oturtarak.
Önümde bol bol pantolon ve bayan üstünün düğmelerini ilikleyerek duruyor, ben onun pantolonunu çözüp kalçalarından aşağı çekip ayak bileklerini yanlara tekmelemesini izliyorum. Külotu süslü değil ancak şu anda kolay ipeksi pürüzsüz görünümü pantolonumun içinde sertleşmeme yetiyor. Başparmaklarını külotun bel bandına geçirip, elimi boş elinin içine koyup içine yerleştirmeden evvel yalnızca tutarak yavaşça çekerken onu izliyorum. Pürüzsüz ve parlaklar lakin öbür bir şey, nemli. Nemli külotlar ve tekrar ne vakit konuşmaya başladığını merak ediyorum.
“Ben Stuart üzerinde çalışmıyorum fakat buna muhtaçlığın var. Akşam yemeğinden beri sana sıcak ve hazırım lakin sen bir beyefendiydin ve benimle vakit geçiriyordun. Bu kendimi daha yeterli hissetmemi sağlıyor fakat artık ne yapacağımı bulmana gereksinimim var zira sana ne yapacağını gösteremem,” dedi Candice yumuşak bir sesle.
Şimdi ayaktayım ya da en azından ben ayağa kalktım ve onu yatağa yatırıp oturmasına müsaade vermek için gerimi döndüm. Candice gömleğimi çıkarırken beni izliyor ve pantolonumla takip ediyorum ve son olarak beni çıplak bırakan iç çamaşırım, Candice’in soyunup kendi kıyafetlerini yere attığını fark ediyorum. Başını yastığa koyarak kıpırdanırken bedeninde süründüm ve odadaki ışığı öldürmek için uzanıp bizi karanlıkta yıkayan elini fark ettim. Dudaklarımız birbirini buldu ve ben ona yavaşça bastırırken Candice kollarını bana sardı. Hakikat noktayı bulmak biraz uğraş gerektiriyor ve ben yanlışsız noktayı bulup yavaşça bastırana kadar Candice kıkırdadı. O sertleşiyor ve ben biraz daha itiyorum, yalnızca bir direnç olmadığını fark edip kendimi onun içine gömüyorum. Bir ileri bir geri sallanırken dirseklerimle ağırlığımı ondan alıyorum. Candice beni yavaşça öpüyor ve kollarıyla tutuyor lakin pek bir şey yapmıyor fakat bu türlü yapmasına gerek yok sanırım. Sıcak hissediyorum ve ne yaptığımızı düşünmüyorum bile, yalnızca akışına bırakıyorum. Candice’in yüzü, biz ileri geri sallanmaya devam ederken, rahatlamış ve konsantre olmuş bir yüz tabiridir.
Bacaklarının üst çekilip bana daha derin bir erişim sağladığını hissediyorum ve onlar etrafıma kilitlenirken gidecek hiçbir yerim olmadığının keskin bir halde farkına varıyorum. Daha fazla hareket etmiyorum ancak biraz hızlandım ve Candice’in dudağını ısırmaya başladığını ve onu yalnızca bir saniye süren bir öpücükle şaşırtmaya başladığını ve beni kıstırdığını hissettiğimde ve daha fazlasını istediği üzere yüzümü yüzüne çektiğini gördüm. öpücük. Basıyorum ve orgazmı devralırken beni tutuyor ve bitirirken Candice beni içinde tutarken homurdandım. Hala beni tuttuğunu hissediyorum ve ikimiz de terli ve ağır nefes alıyoruz fakat hala birbirimizin kollarındayız. Sonsuzluk üzere gelen bir mühletin sonunda Candice’den ayrıldım ve o kalkarken ikimiz de biraz rahatlamaya başladık ve giyinmeye başlamadan evvel paklığa başladık. O fark ettiğinde ona komik bir halde bakıyorum.
Candice, “Sabah erkenden kalkıyorum ve meskenime dönmem gerekiyor,” diye açıklıyor ona karşı koymaya başladığımda beni kesiyor, “Ben de kalmayı çok isterdim ancak erken kalkabilmek için geri dönmem gerekiyor. yarın.”
Merakla ve öteki bir şey değil de iş olduğunu umarak “İşe yarıyor mu?” diye soruyorum.
Candice giyinmeyi bitirirken, “Evet, daha çok işverenle ve müşteri olabilecek bireylerle bir toplantı üzere, tüm kızlar belgeleri gözden geçirmek ve kimin kiminle çalışacağını görmek için orada olacaklar,” diye açıklıyor.
Biraz şort giyiyorum ve onu otomobiline gerçek yürütürken odamdan ve meskenden gizlice çıkıyoruz. Candice otomobiline binmeden ve konutuna gerçek yola çıkmadan evvel sıcak bir öpücük alıyorum. İçeri giriyorum ve neredeyse odama geliyorum ki Natsuko’nun beni kapıda izlediğini fark ediyorum, yüzünde eğlenceli bir söz var ve bir şey söylemek istediğini anladım lakin ilgilenmedim ve odama girdim ve kapıyı kapattım. kapı.
Ertesi sabah erken geliyor ve Guy’ın koşusu kıçıma tekmeyi basıyor ve o kardiyomu çalıştırırken bütün Perşembe günü devam ediyor. Bayan Kori ve Bayan Rachael, neyin ve nasıl olduğunu gözden geçirmem için en az bir saat harcadıkları için dün geceyi düşünmek için biraz vakit verildi. Benim centilmenliğimi onaylıyorlar ve inisiyatif aldığım için memnunlar.
Kori, akıl hocam hakkında açık olduğunu şöyle açıklıyor: “Anlaması gereken en büyük şey, tüm erkeklerin erken yaşlarda itimat sıkıntıları olduğudur, lanet olsun ki birinci seferinde Guy’a neredeyse tecavüz ediyordum,” diye açıklıyor Kori.
“Bunu hayal etmekte zorlanıyorum,” diyorum ve yavaşça gülümsüyor.
“Eh, neredeyse diyorum lakin duygusal olarak hayli vuruldu ve yaşadığımız bu mükemmel hayatı kendi kendime ‘Aman İlahım o çok depresyonda, Liz’in ne söyleyeceği umurumda değil’ diyerek başladığımı düşünmek istiyorum. Bayan Kori şad bir gülümsemeyle beni bilgilendiriyor.
“Üzgünüm fakat kocanız ve akıl hocam Guy’ı duygusal olarak denetimden çıkmış yahut perişan halde görmekte zorlanıyorum,” diyorum bayanlara ve hepsi bir an için duraklıyor.
Danışmanlık seansımı bitirip çocuklarla annelik misyonlarını sürdürürken bir şeyi tartıştıklarını söyleyebilirim. Spor salonunda yüklerle biraz daha vakit geçiriyorum, çoğunlukla vakit geçirmek için küçük şeyler yapıyorum zira hala telefonum yok ve konutta gördüğüm tek bilgisayarı kullanmama müsaade vermiyorlar. Burada daha fazla oda olduğunu biliyorum fakat Guy ve ailesinin beni aileden biri üzere hissettirdiğini göz önünde bulundurarak bela aramaya cüret edemiyorum. Guy, akşam yemeğinden yaklaşık bir saat evvel Bayan Imelda ve Bayan Katy ile meskene döner ve herkes yemek yedikten sonra, çocukların okumaları yapılır ve Natsuko dahil yetişkinler oturma odasında toplanmıştır. Hanım’ın yanına oturdum.
Bayan Rachael, Bayan Katy ve Bayan Imelda’dan homurdanan bir reaksiyon alan kocasına, “Demek tatlım Stuart bir kıssa istiyor, senin soğukkanlılığını asla kaybetmeyeceğine yahut duygusal olarak gerilime girmediğine inanıyor üzere görünüyor,” diyor.
“Adam bokunu kaybetmez mi?! Daha çok Guy’ın bokunu kaybetmesi üzere bir olay, zira birisi İncil’e uygun bir biçimde kafayı yemiş,” diyor Bayan Imelda yavaşça gülerek.
“Öyleyse öyküyü seçmeliyiz,” diyor Bayan Kori, bayanlar kendi ortalarında bakarken.
Bayan Katy, “Guy’in Greg ve arkadaşına maymun sıçmasına ne dersin?” diye soruyor.
Bundan daha uygun, Taylor ön bahçede mi? Bir kabus ve değişim var,” diyor Bayan Rachael ve ruh halinin biraz daha karardığını görebiliyorum.
“Düşünebildiğim en duygusal olarak hudut bozucu iki şeyi istiyorsun, bunu kolaylaştıracağım zira ikisi de tıpkı öykünün sonları,” diyor Guy sonunda hepimiz eğilirken tartışmayı sonlandırıyor.
Guy: Üniversitede Yıllar Öncesi
Üniversitenin üçüncü yılı ve ben kolay bir hayat yaşıyorum. Sınıflar bir pasta yürüyüşü üzeredir ve meskende sizi odaklanmış, topraklanmış tutan ve rahatlamanız gerektiğinde rahatlayabileceğinizden emin olan beş bayan olduğunda çift anadal yapmak kolaydır. Cuma günü derslerden konutumuza geliyorum, bir mesken için tercih ettiğim bir şey değil fakat şimdilik işe yarıyor zira hepimiz için yalnızca bir yatak odasına muhtaçlığımız var ve ikincisi şahane bir soyunma odası ve gardırop alanı . Loretta nam-ı öbür annem her şeyi akla yatkın hallediyor ve Bay Delauter bir iki defa onun için sopayı sallamam için mola vermeme karşın bu mevzuda hiçbir vakit olumsuz bir şey söylemedi. Washington’daki ailem memnun ve haftada bir görüntü görüşmesi yapıyoruz, Jun’un babamı bu şeyi kullanmasına hala şaşırıyorum fakat onu görebilmeyi seviyorum. Hepimiz akşam yemeğini bitirdik ve çok doyurucu olmasa da Kori oturma odasında bir aile toplantısı düzenliyor. Hepimiz yerleştik ve o vakit bir şeylerin yanlış olduğunu hissetmeye başladığımda, kümenin önünde konuşmaya başlayana kadar tüm karılarım Kori’ye değil de bana baktığını hissetmek güç değil.
Hepimiz kıkırdarken Kori, “Bu yüzden bu aile toplantısını aradım, bu terimi herkese seviyorum,” diye başladı zira bir sıkıntımız var. Bir plan var ve birimiz planı bozmaya ve çocuklar konusunda kendi yoluna gitmeye karar verdi.”
Katy’yi suçluyorum, dedi Rachael hemencecik sırıtarak.
Katy, “Hey, hakikaten çocuk sahibi olmaya hazır değilim ancak teşekkür ederim küçük Bayan ‘daha kısayım ve daha hafifim, bu yüzden duşta sevişebiliriz’,” diye tersledi Katy.
“İkiniz de kolay gelsin Kori, neler olup bittiğini buradaki birçok şahıstan daha yeterli biliyor üzeresiniz,” diye sordum ve artık her zamankinden daha gergin görünüyor.
İlk karım “Birkaç ay evvel doğum denetimini bıraktım” diyor ve artık oda sessiz.
“Sen ne?” diye soruyorum artık inanamayarak.
Kori, “Birkaç ay evvel almayı bıraktım ve döngümün seyrini sürdürmesine müsaade verdim, bir müddettir adet olmadım” diye açıklıyor Kori ve şu anda sıçabileceğimi hissediyorum.
Imelda ayağa kalkıp öteki karısına çok itimat verici bir halla, “Bir mühlet ne kadar kaldı bebeğim,” diye soruyor.
“Yaklaşık üç ay,” diyor Kori bize ve artık ayağa kalktım.
“Bekle dedim, haydi üniversiteyi bitirelim ve o vakit bir aile kurarız. Hepimiz birebir fikirdeydik,” dedim Kori’ye ve geri kalanı şok oldu ve bok üzere hissetti.
“Adamım bebeğim güzel olacak bir şeyler buluruz,” dedi Rachael ikna etmeye çalışırken ve ben geri çekildim.
İşte oradalar, beş bayan, bütün karılarım daha evvel hiç görmediğim bir tasayla bana bakıyorlar ve benim yansım ne? Çıkmak. Bunu yaptığımın farkında değilim, lanet olsun ki bunun bir birinci olduğundan hayli eminim fakat bu gece yalnızca bir tane olmadığı için bağlarıma daha sonra gireceğim. Ne kadar yürüdüm bilmiyorum ve nerede olduğumu nitekim bilmiyorum fakat anladım ki Matty bu denli vakittir beni adım adım ilerliyordu. Biraz daha uzun ve şahane bir formda, bu yüzden bana ayak uydurmak onun için kolay. Sonunda durdum ve Amazon’um ardımdan kollarını bana sardığında aklım bana yetişti.
Matty, Kori’ye kızgınsın, dedi ve başımı salladım.
“Hayır, bok üzere korkuyorum,” diyorum ve beni bir banka götürüyor, bir parkta olduğumuzu keşfediyorum ve oturuyoruz.
Matty kolunu omzuma dolayarak, “Kori’nin gebe olması seni bu kadar korkutan ne?” diye sordu.
“Bana bak; Makus bir günde bir şiddet ve yıkım topuyum. İşim yok; İşimi yürütemiyorum bile, bu yüzden ne bulursak onunla yaşamak zorunda kalacağım. Allah kahretsin, annemle, annemle babamla geçiniyorum zira diğerlerinin işimi benim yerime yapmasına müsaade vermiyorum,” diye açıklıyorum tekrar ateşimi bulmayı.
“Bebeğim bu ne iş,” diye soruyor Amazon’um kaygıyla.
“Baba ve bakıcı, yakında baba olacağım ve buna hazır mıyım bilmiyorum. Artık üniversiteyi bırakıp, yeterli para kazandıran bir iş bulmam gerekiyor,” dedim ona telaşlı bir sesle.
“Kori’nin gebe kalmasıyla ne vakit üniversiteyi bıraktın? Evet, aceleye geldi fakat ailen için biraz yardım isteyebiliriz,” diye başladı Matty ve onun kelamını kestim.
“Daha fazla yardım, DAHA FAZLA yardım istememiz gerekir. Diğerlerinin işiyle yaşıyorum ve artık kıçımı kurtarmak için herkese bağımlı olmaya çalışmak yerine, benden daha fazlasını istememi istiyorsun, ”dedim ona ayağa kalkıp oturan bir Amazon’a karşı.
“Evet, onlar bir aile ve sen yürüyen bir bok çuvalı değilsin. Bunun olduğu gerçeğini kabul etmelisin ve sen de bizler üzere bunun bir parçasısın. Artık para bokuna gelince, baba olmaya hazır olmadığınızdan hakikaten emin misiniz, zira geri kalanımız bu mevzuda endişelenen tek kişinin siz olduğunuzdan hayli eminiz,” dedi Matty ayağa kalkıp beni aldı. omuzlar.
Evet, ben bir babayım, artık bunu çözmek için altı ayım var. Ailemle konuşmanın kıymetli bir sonucu vardı, taşınmak zorunda kaldık ve annem ve annem bir çok sefer anne üzere davrandılar. Sırt ağrıları, anlamsız istekler ve daima doktor ziyaretlerinin bu büyük geçişi sırasında olabilecek en yeterli şey, babam ve Bay Delauter’ın seyahatlerde Annem ve Anneme katılmasıdır. İkisi evvel başa çıkmama yardım ederek başladılar ve sonra zihinsel olarak hazırlanmam için beni hazırlanma kademesine taşıdılar. Karlarım dışındaki toplumsal hayatım biraz hafif ve sistemsizdi, bu yüzden kriminoloji sınıfımda otururken ‘kim bilir ne fakat sınavda’ bahisli bir ders dinlerken telefonumu patlatan bir telefon alıyorum. sınıfın ortası.
“Bay. Donnelly telefonu bana getir ve hoparlöre al ki hepimiz dersime girecek kadar değerli olan şeyi duyabilelim,” diye emretti profesörüm Bayan Garcia, ön tarafa yanlışsız yürürken aramayı kabul ettiğimde herkes kıkırdadı.
“Adam, Imelda. Oğlum hastaneye gitmen gerek Kori şu anda doğum yapıyor,” diyor Latin ateş tanrıçam heyecanla telefona.
“Vay canına, Bayan Garcia’yı garip yaptığınız için teşekkürler,” dedim ona koltuğuma geri dönmeden ve ceketimi ve kitabımı almadan evvel.
Bugün Black Sunshine’ı yanımda okula götürdüm ve yaptığım için minnettarım zira kentin öbür ucundaki Kori’ye en yakın hastaneye, birinci karım olan karımın doğum yapmadığını öğrenecek kadar kısa müddette geldim. şimdi. Lakin kasılmaları başladı ve elini tutup ona garanti verdiğimde neredeyse benimkini kırıyor. Ayakta kalıyorum ve ona nefes alışını hatırlatmaya çalıştığım kadar ziyan görmesini engelliyorum.
Sahip olduğumuz antrenörleri taklit etmeden evvel, “Bebeğim nefesleri hatırla,” dedim.
“O boku bir daha yaparsan, yemin ederim bir IV çıkarıp seni hayati bir yerden bıçaklayacağım,” diye homurdandı Kori ve bir seferliğine biraz korktum.
Bu kasılmadan sonra özür diler ve temel denetimlerden geçeriz ve bunun sahiden olduğunu kabul ederim. Kori birinci yarım saatten sonra yorgunluktan terlemeye başlıyor ve o buraya Imelda ile birlikte gelirken eşimizin askerleri topladığını ve bize dönmeden evvel aramalar yaptığını keşfettim. Elini tutuyorum ve tabiplerden biri ansızın odadan çıkınca hekimler denetime devam ediyor ve ben fark etmeye başlıyorum. İki dakika geçmeden odadan çıkarıldım ve Kori onlara neler olduğunu sormaya çalışırken ‘Düzensiz Fetal Kalp Atışı’ sözlerini duyduğumda ve kendi kalbim durduğunda. Kori ile bir şeyler yapmak zorundalar, bir karar vermek zorundalar, yarım düzine şey yapmak zorundalar lakin ben odadan uzaklaştırılıyorum ve kendimi hedefsizce koridorlarda yürürken ve hiçbir yere gitmeyen bir kilisede buluyorum. Yalnızca hastanelerde televizyonda ve sinemalarda var sanıyordum ancak görünüşe nazaran gerçek hayatta varlar ve artık tek başıma oturuyorum bir bankta ya da sıraya ya da buna her ne diyorlarsa nasıl dua edeceğimi merak ediyorum. Daha evvel hiç yapmadım ve bir ilah olup olmadığını bile bilmiyorum lakin yalnızca karımın ve çocuğumun âlâ olmasını istiyorum. Orada başım eğik otururken, yanımda çok tanıdık bir ses duyduğumda bunu düzeltmenin bir yolunu bulmaya çalışıyordum.
“Muhtemelen oradaki sorunu çözmek için biraz fazla meşgul pislik,” dedi ses ve çabucak yüzümü buruşturdum.
“Derek, üniversite soyunma odasına musallat olman gereken yer ya da vakit değil,” diye karşılık verdim, başımı kaldırmadan.
“Hey pislik yorumu yalnızca seni rahatlatmaya çalışıyordum,” elini omzumda hissediyorum ve bu ürkütücü,” Bu berbat olabilir ya da işe yarayabilir fakat şu anda yalnızca yaşlı biriyle konuşmaya çalışıyorum arkadaşına söyle ve ne olursa olsun bunu aşacağını bilmesini sağla.”
“Eski dostum, beni öldürmeye çalıştın,” diye sessizce yanıtladım.
“Ve beni öldürdün fakat evvel ben sıçtım. Senin üzere yeterli bir arkadaşla asla ortalıkta dolaşıp her şeyi mahvetmemeliydim lakin artık ben ve Heather sayesinde rüyayı yaşıyorsun. Doğal ki mevcut meseleler hariç tutuluyor,” diyor Derek, toplayabildiği kadar içten.
“Ölmeni istemedim, konuşmak istedim ancak seninle dövüşmek ve bu işi bitirmek istedim. Bıçağı neden getirmek zorundaydın,” diye sordum sessizce ağlayarak koltuğumda.
“Hey sen dövüşten sağ çıkmayı planlamıştın, ben seni öldürmeyi planlamıştım. Her vakit akıllı olan sendin, ben güzeldim,” Derek latife yapıyor ve ruh halime karşın gülüyorum,” Guy
yakında birileri senin için gelecek, bu işler asla uzun sürmüyor, biliyorsun. Kendinizi hissetmenize müsaade verin ve başka her şeyi yaptığınız üzere hayatta kalmaya çalışın.”
“Neden buraya gelip duruyorsun Derek,” diye sordum sonunda yanımda kimsenin olmamasına bakarak.
Gerçekten başım karıştı ve artık bana ne olduğunu merak ediyorum. Ayağa kalkıp Kori’nin odasına geri dönmeden evvel başımda ve kalbimde her şeyi bir ortaya getirmeye çalışıyorum. Ne kadar vakittir yokum ya da ailesini aramam gerekip gerekmediğini bilmiyorum lakin bildiğim şu ki, bu hastaneden bir orospu çocuğu beni Kori’nin odasından uzak tutmaya çalışırsa, acil servise gitmesini sağlayacağım. onları kurtarmaya yetmeyecektir. Bayanların konuştuğunu duyabiliyorum, güya benim kadınlarıma benziyor ve sonunda biri başını odadan dışarı çıkarıyor ve ‘onu bulan’ Rachael’ı çağırarak karılarımı dışarı çıkarıyor.
“Dostum, güzel nefes almanı istiyorum. Doktor, seni bekleme odasına gönderirken gittiğini ve kendini hazırlaman gereken bir şey olduğunu söyledi,” Imelda beni en berbatına hazırlıyor ve yavaş yavaş Kori’nin odasına yönlendiriliyorum.
İlk fikir, fazladan bebek nereden geldi. Benim geçmem en uzun süren şey bu. İkinci fikir Kori’nin bana baktığı ve insanların doğum yaptıktan sonra parlayan bir bayan hakkında konuştuklarını duydum lakin güneş gözlüğüne gereksinimim var. Yıpranmış, saçları başına yapışmış halde terliyor ve dürüst olmak gerekirse hiç bu kadar hoş görünmemişti. Kollarında birer tane olmak üzere küçük mavi battaniyeler içindeki iki bebeği gördüğümde bana gülümsüyor ve Kori onlarla konuşmaya başlıyor.
“Merhaba çocuklar, babanız burada. Bazen uzaklaşıyor lakin her vakit geri geliyor,” diyor Kori, bana dönmeden evvel birinci annelik tonuyla, “Tatlım, oğullarını kucağına almak ister misin?”
İki dakika geçmeden oğullarım, ikiz oğullarım ile bir sandalyeye oturuyorum ve dürüst olmak gerekirse şu an olduğumdan daha memnun olamazdım. Görünüşe nazaran tabipler tüm testler sırasında karımın ikizleri olduğunu anlayamadılar, sanırım bu yüzden pratik bir ilaç diyorlar aptallar. Ve şayet birinin yumruk yumruğa hengame ettiğini görmek istersen, endişeden sonra ben bebekleri tutarken bir hemşire bebekleri götürmek istediğinde ne olduğunu tertipli bir halde izle. Beni sakinleştirmeleri bütün karılarımı aldı ve o vakit bile Katy ve Imelda güzel olduklarından emin olmak için çocukları hastanede takip etti. Odadaki çocuklara Connor ve Murphy isimlerini verdim. Beklediğim iki küçük İrlandalı ikiz, mahalleyi yakmalarını önlemek için beş anneye muhtaçlık duyacaklar. Hayatımın neredeyse olmayan en hoş günlerinden biriydi.
Guy: Present
Tanıdığınız insanları yeni bir ışık altında görmek ister misiniz? Hayatınızın en acılı vakitlerinden birini tutun ve acı içinde olduğunuzu onlara asla göstermeden kendi başınıza geçin ve olayı onlar için hatırladığınızda reaksiyonlarını izleyin. Beş karımdan dördü yanımda ve bir Asyalı asistanım bana büsbütün kırılmışım ve tamir etmem gerekiyormuş üzere bakıyor. Öte yandan Stuart’ın yüzünde en güzel ‘çılgınlık’ tabiri var.
“Yani Stuart granitten yapılmadım ve duygusal bir boşluk da değilim. Bu beni gereğince insancıllaştırmaya yardımcı oluyor mu,” diye sordum sakince çırağıma.
Yanıt olarak başımla selam verdim ve odasına erken dönmeden evvel bize yeterli geceler dilemesini izledim. Lakin karılarım ve arkadaşım hala bana şok içinde bakıyorlar.
Bebeğim neden bir şey söylemedin, dedi Kori sonunda.
“Lanet boğazını parçalamak üzereyken doktora yaptım. Beni sakinleştirdi ve onun bir uzman olmadığını ve ikinci bir görüşe gereksinimleri olduğu için çağrıldığı kimlik bilgilerine sahip olmadığını açıkladı. Konuşmasını bitirdikten sonra, oğlanlar için tüm evrak işlerini halletmeden ve ailemize ve arkadaşlarımıza bir milyon fotoğraf göndermeden evvel boynunu bıraktım ve özür diledim,” diye açıkladım ve biri dışında hepsi rahatlamış görünüyor, Imelda.
Latin ateş tanrıçam kaygıyla, “Ölü beşerlerle sık sık konuşur musun tatlım,” diye soruyor.
“Hayır, bu yalnızca hayatımda olan bir şey ve dürüstçe ne manaya geldiğini bilmiyorum. Tahminen yalnızca beynimdir ancak iki sefer de beni bir sonrakine hazırlamak için oldu ve ikisi de daha düzgüne gitti,” dedim ona sakin bir sesle.
Evet, gün berbattı fakat daha güzel oldu ve her gün kimsenin beni odadan dışarı itmesine müsaade vermemeye itina gösterdim. Doğum sırasında orada olmadığım ve Kori’nin elini tutamadığım için yahut oğullarımı dünyaya geldikleri anda göremediğim için pişmanım ancak o vakitten beri her gün evvel ben ve ailem oldu ve benim için en yeterli şey bu.
Katy ve ben merdivenlerden aşağı biraz konuşurken karılar gece için yatağa yerleşirler. Çoğunlukla, beni arayan PI ve müvekkilinin üzerinden geçiyoruz. O da memnun değil ve onun kıçını tekmelemek için geri dönmek istiyor lakin bunu denetim altında tutuyorum, gelecekte birinin ortalığı karıştırması gerekebilir ve bu işler için faydalı lakin işe yaramaz insanları etrafta tutmak daha âlâ.
“Ah bebeğim, bu gece aldıkları bir not var,” dedi Katy ve ben de dikkatimi tekrar Stuart’a çevirdim.
“Gerçekten, neden yalnızca bir değişiklik için bana ileti atmıyorlar?” diye sordum biraz başım karıştı.
Katy sert bir ses tonu ve şeytani bir sırıtışla, “Çünkü seninle benim müsaade vermediğim rastgele bir teması olursa, klitorisini parçalayacağım ve gelecek yıl birinci çocuğunu doğurmasını yasaklayacağım,” dedi.
Kıkırdadım ve o da yaptı, Stuart’ın eğitimi iptal edildi ve bence husus onunla dövüşmeye geldiğinde vaktimiz azalıyor. Formu yeterli fakat hiç kullanmayı düşünmüyormuş üzere pratik yapıyor ve er ya da geç kendini tutmayı bırakması gerekiyor. Yaradana şükür, gelip yardım etmekten çok keyifli olan maaş bordrosunda biri var.
Stuart
Geçen gece Guy’la konuşmak ve adamlarını duymak çılgıncaydı, kimsenin bu türlü bir şey yapmasına gerek yok. Aslında o Cuma günü boş vaktimin bir kısmını çocukları izleyerek geçiriyorum, yetişkinler ise bir iş müşterisiyle falan ilgilenerek vakit geçiriyor. Cumartesiye giriyorum ve bir sefer olsun yalnız uyanıp koşmaya zorlanmıyorum. Başımı karıştıran şey, birinin tüm beden dolgusunu çıkarmış olması ve üzerinde ‘beni giy’ yazan bir işareti olması. Hepsini giydim ve hareketlerimde biraz katılık hissettim lakin oturma odasına gittiğimde Guy orada duruyor, Bayan Katy ile sabırsızlıkla bekliyor.
“Stuart, dövüşün en değerli derslerinden ikisini öğrenmek üzeresiniz. Aşağıda senin testin var, geçersen güzel olacaksın,” dedi Guy, Bayan Katy eklemeden evvel.
“Başarısız olursan, muhtemelen kafanı kıçından çıkarmak için ameliyata muhtaçlığın olacak,” dedi bana sesinde alaycı olmadan.
Guy kapıyı açıyor ve ben yavaş yavaş merdivenlerden bodrumdaki spor salonuna iniyorum. Birkaç ışık yanıyor ve birinci başta hiçbir şey fark etmiyorum lakin ‘onu’ gördüğümde dürüstçe söyleyebilirim ki neredeyse pantolonuma sıçtım. Devin kadar büyük lakin bu dağ daha çok Guy’a benziyor. Uzaktaki duvara yaslanmış bana bakan traş başlı dağda neredeyse hiç şişman, yırtık kas ve yalnızca el bandı ve kot şort.
İri adam duvardan ayrılarak, Sen Stuart olmalısın, dedi.
“Evet ve sanırım sen benim test rakibimsin,” diye sordum ve başını salladı.
“Bu ben olurdum, dinle, yalnızca hayatın boyunca küçük bir kaltak olmanın sorun olmadığını anlamanı istiyorum. Onlara yeterli iş çıkardığını söyleyeceğim lakin evvel sikimi yalamalısın,” dedi dev bana ve ben afalladım.
“Ne yapmalıyım,” tek yanıtım.
“Sikimi em, diş yok ve ben seni yalnızca biraz döveceğim. Muahede,” diye soruyor ve artık çok makûs durumumun gerçekliğine geliyorum.
O hareket ettiğinde ve mideme o kadar sert vurduğunda, merdivenlerden üst çıkmak için gerilemeye başladım, dizlerimin üzerinde nefes nefese kalıyorum. Bir istikamete gerçek koşup duvara savrulmadan evvel başımı tutan ellerin ayağa kalkmama yardım ettiğini hissediyorum. Omzum ağrıyor ve hala nefes almakta zorlanıyorum.
“Sikimi ememeyecek kadar gururlu musun yoksa seni kıçından becermemi mi tercih edersin? Diğerlerinin seni becermesiyle dalga geçiyor üzeresin, o halde neden ben olmayayım,” diye soruyor ve artık güçsüzce ayağa kalkıyorum.
Dizi göğsümle çarpışıp beni tekrar duvara yapıştırdığında ayağa kalkmak için kâfi vaktim var. Hava yok, göğsümde ve sırtımda önemli ağrı var ve o hala orada beni bekliyor.
“Sadece sürün ve ağzını aç küçük kaltak, gerisini ben hallederim,” dedi ve ben de kendimi ayağa kaldırdım, ve sıkıntı yola geri döndük.
Hiç bir at tarafından tekmelenmedim ancak kaburgalarıma bağlanan bacak bana nasıl olacağı konusunda uygun bir fikir verdi. Sanırım kaburgalarımı kırdı, muhtemelen içi kanıyor ve terlemiyor bile. Gerisini dönüp bir şeyler aramaya başlamasını izliyorum. Zar sıkıntı hareket edebiliyorum ve gözetici kıyafetlerimi sessizce çıkarmaya başlıyorum; ne de olsa bir bok iş yapıyor.
Koca adam ardını dönmeden evvel, “Şimdi o yağı nereye koydum, kıçını becermek için buraya bir şey almam gerek,” diyor.
Aramızdaki boşluğu kapatmak ve onu belinin etrafından tutmak için kâfi vaktim var, iri adamı kaldırıp başını tavana çarptım evvel kalçalarımı Bayan Katy’nin bana gösterdiği üzere hareket ettirdi ve rüzgarı onun üzerinden atmaya çalıştım. taban. Biraz kanıyor fakat üstüne atlayıp elimdeki her şeyle onu dövmeye başladığımda umurumda değil. Daha evvel hiç hissetmediğim bir telaş hissediyorum ve büyük adamın başına yıkım yağarken, o örtbas ederken hayatımda hiç olmadığım kadar kızgın hissediyorum. Beni çağıran bir ses duyduğumda akına devam ederken küfür edip bağırıyorum ancak siktir et, dövmek için bir kıçım var ve bir biçimde koca adam yüzüme çömelme durumuna geçmeden evvel beni onun üzerinden fırlatıyor. Ayağımda yuvarlanırken muhteşem çevik değilim lakin onu yere indirirken pes etmiyorum. Beni sırtımda tutuyor fakat aklıma geldiğinde beni tutmak kadar vurmaya çalışmıyor, beni burada ve artık becerecek. Bana ne olduğunu bilmiyorum lakin gözlerinin irileşmesini izliyorum ve onu taşaklarına iki kere dizdiğimi fark ederek hareketimi tekrar ediyorum. Ahlaki pusulayı ya da dövüş kurallarını siktir et zira onun fikir randevu gecesine son veriyorum. Ayağa kalkmadan evvel bir bacağımı kaldırıp onu üzerimden ittim. Yaralı ve kasıklarını tutuyor ve başındaki iki noktadan kanıyor. Onu tekrar tez ediyorum ve bu sefer beni sert bir biçimde tutuyor ve bizi yere yatırmadan evvel boğucu bir tutuşa çeviriyor. Ahlaki pusulayı ya da dövüş kurallarını siktir et zira onun fikir randevu gecesine son veriyorum. Ayağa kalkmadan evvel bir bacağımı kaldırıp onu üzerimden ittim. Yaralı ve kasıklarını tutuyor ve başındaki iki noktadan kanıyor. Onu tekrar çabuk ediyorum ve bu sefer beni sert bir formda tutuyor ve bizi yere yatırmadan evvel boğucu bir tutuşa çeviriyor. Ahlaki pusulayı ya da dövüş kurallarını siktir et zira onun fikir randevu gecesine son veriyorum. Ayağa kalkmadan evvel bir bacağımı kaldırıp onu üzerimden ittim. Yaralı ve kasıklarını tutuyor ve başındaki iki noktadan kanıyor. Onu tekrar ivedi ediyorum ve bu sefer beni sert bir biçimde tutuyor ve bizi yere yatırmadan evvel boğucu bir tutuşa çeviriyor.
Koca adam beni sakinleştirmeye çalışırken, “Sakin ol Stuart, sakin ol, bitti dostum,” dedi.
Uzuvlarım tutuşu kırmak için bir nokta ararken arbede ediyorum ve uğraş ediyorum, şayet kıçım sağlam yaşıyorsam, Guy ve Katy’nin bana bunu nasıl yapacağımı göstermesine gereksinimim var. Bana ziyan vermeye ya da tecavüz etmeye çalışmadığı birkaç dakika olmuş olmalı ki aslında her şeyin bittiğini fark ettim. Başımı salladım ve o boğucu tutuşunu gevşetti ve ben ondan uzaklaştım.
“Hâlâ başın ağrıyor mu? Mideniz bulanıyor,” diye soruyor ve ihtiyatla onu izlerken başımı sallıyorum, “Yakında olacaksın.”
Yavaşça kalkıp üste yanlışsız bağırdığını ve bittiğini haykırdığını ve sonunda bana biraz yakın olan mindere oturmak için hareket ettiğini izliyorum. Guy ve Katy ellerinde birinci yardım çantasından aşağı inerler, akabinde kısa kesilmiş siyah saçlı bir bayan gelir.
“Ağabey uygun misin, ne yaptı” diye sorar dev.
“Birkaç sefer taşaklarıma diz çöktü,” dedi ona ve bana kızgın bir tabirle baktı, “Sorun değil Wilma, âlâ olacağım ve güzelleşeceğim.”
Guy ve Katy gözlerimde bir ışıkla beni denetim ediyor; yan sırtımda ve göğsümde oluşan morlukları gözden geçir. Tavandaki baş formundaki girintiyi birinci fark eden Katy oldu ve Katy bunu Guy’a gösterdiğinde kıkırdadı.
Guy, “Hey Des, spor salonu için fazla uzunsun” diye latife yapıyor ve ikisi de gülüyor.
“Beni kaldırdı, bir çiftlikte çalışmakla ilgili söylediğim her şeyi geri alıyorum,” diye yanıtlıyor dev Desmond, “Bir dakika yalnız kalabilir miyiz hanımlar, erkek konuşma vakti.”
Katy ve Wilma bayanının gidişini izliyorum, ikincisi o gitmeden evvel gözleriyle içimde bir delik açıyor. Üçümüz de oturuyoruz, Guy minderin ortasında otururken Desmond ve ben duvarlara yaslandık.
Desmond, Guy’a açıkça benim hakkımda konuştuğunu söyledi: “Kızgın ve harcayacak çok şeyi var” dedi.
Guy, “Sonunda gitmesine müsaade vermesi için ona ne söyledin?” diye sorar Guy.
İri adam tarafsız bir sesle, “Söylediğin üzere hakaretler onu korkutmadı, bu yüzden onu mahpus günlerimden bir şeyle korkuttum,” dedi.
“Sikini emmem gerektiğini ve kıçımı becereceğini söyledi,” diye iğrenerek kayıt için belirtiyorum.
Guy, “Cidden Desmond, onun kıçını becerecektin,” diye sorar ve Desmond başını sallar.
“Siktir, hayır, hapishanede birinci kavgama girdiğimde öbür mahkûmun bana yapmak istediği buydu, ben de başını karo yere çarptım. Stuart eğlenmek için suistimal ediyor üzereydi, bu yüzden ona karşılık vermem gerekiyordu, benim kadar büyük birinin göt deliğini tekrar boyutlandıracağını söylemesi, karşılık vermek için hayli düzgün bir motive edici,” diye açıklıyor Desmond aslında.
“Yani bekle beni becermeyecektin,” diye sordum biraz yine canlanmış olarak.
“Aman İlahım, ben eşcinsel değilim ve sen de bir bayanı kabul edecek kadar hoş değilsin, bunu bir kenara bırak ve yaptığına bir bak. Beni kaldırdın ve odanın etrafında çarptın. Birincisini almana müsaade verdim ve o bok için para ödedim,” dedi Desmond, bana bakmadan evvel tavana bakarak,” lakin birinin kaltağı yerine saldırgan olmaya karar verip vermeyeceğinizi görmeye çalışıyordum. Tahminen de seni orospu olma evresinden kurtardık?”
Başımı salladım ve haklı olduğunu anladım, başım beni öldürüyor. Her iki adam da kalkmama yardım etti ve Guy art tarafı kaldırarak daha yeterli tıbbi yardım almak için merdivenlerden üst çıktık. Birkaç saat sonra Guy ve Desmond’la birlikte spor salonuna geri döndüm ve neyi yanlışsız yaptığımı ve nasıl hissettiğimi gözden geçirdim. İkisi, incinmeye odaklanmak ve bittiğini hissedene kadar durmamak konusunda çok başarılılar, beşerler yapman gerektiğini söylediğinde değil. Bu noktada bir çekince belirtmeliyim.
“Gerekiyorsa adamı öldür demek istiyorsun,” diye sordum ve Desmond güldü.
Ya da dizlerinin üstüne çök ve sikini em, dedi koca adam bana ve Guy yüzünü buruşturdu.
“Bu hayatta kalmakla ilgili, kazanamayacağın bir duruma girene kadar bunun bir test olduğunu düşünerek savaşmak için buraya geldin. Dövüşmek kazanmak ya da kaybetmekle ilgili değildir, o kadar berbat dövülmeyen kişi olmakla ilgilidir, öbür kişi güzel ölçmek için ona işemiştir. Öfkenizi dışarı atıp onu kullanmaktan öbür öğrenilecek en büyük ders, her hengamenin can yakıcı olduğudur. Kazandıklarınız bile daha sonra bunun acısını hissedeceksiniz ve bir bedel olarak almak zorunda olduğunuz acıyı kabul ettiğinizde yapabileceklerinizden korkmayı bırakırsınız ve işte o vakit yeni bir düşünme biçimine geçersiniz.” Guy duruma yeni bir ışık tutmayı açıklar.
“Bu nasıl bir niyet şekli?” diye sordum ve ikisi de bana baktı.
Desmond gururla, “Bir savaşçı üzere, insanın unuttuğu bir şey üzere,” diyor, “Eşcinsel olsaydım, seni alt edebileceğime nazaran bu bir fark yaratır mıydı?”
“Aslında değil,” diye sessizce yanıtlıyorum.
“Öldür ya da öldür dünyası bu. Şayet tadına bakar ve ondan kaçmazsanız, oradaki koyunların yüzde doksan dokuzundan daha güçlü, daha sert ve daha tehlikeli olursunuz. Sen bir koyundun, artık gerçekte ne olduğunu anlıyoruz ve kahrolası dişlerini buluyorsun,” dedi Guy gururla sırtıma tokat atarken.
Kendimi daha güzel hissediyorum, beni beceremezdi ya da öteki bir şey lakin bunu bilmiyordum. Desmond iri ve steroidli bir at üzere vuruyor ve bunu yapmaya meyilli olsaydı muhtemelen beni becerebilirdi lakin onunla savaştım ve hatta beni daha berbat incitebileceğini söylese de onu incittiğimi söyledi. Akşam yemeğinden sonra o gece yatakta yatarken bu fikirleri aklımda tutuyorum; Karşı koyabilirim ve savaşmalıyım. Bırak parasını ve görünüşünü Richard alsın, gerekirse onun kalbini söküp atabilirim. Tamam tahminen o kadar çok değil fakat erkekler bu türlü, gerçek erkekler sıçardı ve işe yarıyor. Adamın beş karısı ve hoş bir ailesi var. Bunun için savaştı ve artık hepsi onun zira yoluna çıkan insanları yok etti.
Pazar sabahı kusursuz hissediyorum, doğal ki koşuyorum lakin yetişmeye çalışmıyorum Guy’la kalmak için savaşıyorum ve ortadaki fark olağanüstü hissettiriyor. Desmond koşarken bize katılıyor ve bir kere olsun içeri geri dönüp spor salonuna gitmeden evvel biraz dinlenmek istiyorum. Desmond, ham gücüm üzerinde çalışarak ve bana insanları vurduğunuzda bir defter üzere nasıl katlayacağımı gösteren eğitimlerimin birçoklarını üstleniyor. Öğlen yemeği saatinde çalışıyoruz ve bir şey istemeye karar veriyorum.
“Araştırmak istediğim adam, bir müşteriden ve yeni bir işten bahsettiğini biliyorum lakin yardım etmek istiyorum. Sahiden ne yaptığını bilmiyorum ancak müsaade verirsen birini becermek istiyorum,” dedim ona merdivenlerden çıkarken.
“Stuart, evvel bir işimiz olduğundan emin olmalıyım, lakin yaparsak bizimle geleceksin ve faal bir rol alacaksın, anlaştık,” dedi Guy ve başımı salladım.
Takımdan biri, adam üzere dövüşür, Candice’i görmem lazım zira er ya da geç bir bayana gereksinimim var. Onunla bağlantı kurmamın bir yolu yok lakin Kori ve Rachael’e bunu soruyorum ve ikisi de bana ne yapabileceklerini göreceklerini söylediler. Gün geçtikçe Guy’ın Desmond ve Wilma ile bir müşteri görmek için iş için ayrılacağını öğreniyorum ve ben bunun bir kesimi olmak isterken Guy bana sıramın yakında geleceğini ve o bir şeylerle dönene kadar çalışmaya devam edeceğimi garanti ediyor. benim için gerçek. O gece odama dönüyorum ve orada oturmuş beni bekleyen bir akıllı telefon buluyorum. Lanet vakit hakkında söylemek istiyorum lakin şimdi bir boku hak etmedim, hak ettim.
Adam: Pazartesi sabahı Oregon’da
Yani burada, Bayan Claire Montgomery’nin erkekleriyle ve yan kapıdaki mümkün bir çatlak satıcısıyla paylaştığı dubleksinin karşısında, Oregon’da bir toplu konutun ortasındayım. Artık sahiden crack yapıyorlar demiyorum lakin bir kere daha benden para istenirse birileri hastaneye gidiyor. Eski deri ceketim ve siyah tişörtlü kot pantolonumda çok tuhaf görünmüyorum, çok kıvrımlı ve yumuşak siyah bir bayanın iki genç ya da ona yakın genç erkekleri merhametle otomobiline bindirmesini izlerken onları tekrar giymek güzel hissettiriyor. bir randevuya yanlışsız yola çıkmadan evvel başlar. Adamlarıma telefonumdan bir bildiri gönderdim ve bir dakikadan kısa bir müddet içinde Isaac beni içeri aldı ve tüm dekoru not aldık. Salondaki dağınıklığı düşünürsek dekor eksikliği diyebilirim. mutfak pek güzel değil ve Bayan Montgomery’nin eski işiyle ilgili çalınmış olabilecek kimi evraklara bakmak için vakit ayırıyorum. Her birini çarçabuk her sayfanın fotoğrafını çeken Isaac ve Wilma’ya veriyorum ve herkes çıkmaya başladığında, kanepede oturmuş bana komik bir formda bakan şirin bir corgi yavrusu olan köpeği görüyorum. Herkesi uzağa gönderiyorum ve onlara bir tasma ve bir çeşit çöp tutmayan plastik bir torba bulduğumda ve köpeği dışarı çıkarırken, işini yapması için özür dilerim. Küçük köpeği geri getirdim ve Ben kulaklığın üzerinden geçerken darmadağın yemek masasına oturdum. şirin küçük bir corgi köpek yavrusu kanepede oturuyor ve bana komik bakıyor. Herkesi uzağa gönderiyorum ve onlara bir tasma ve bir cins çöp tutmayan plastik bir torba bulduğumda ve köpeği dışarı çıkarırken, işini yapması için özür dilerim. Küçük köpeği geri getirdim ve Ben kulaklığın üzerinden geçerken darmadağın yemek masasına oturdum. şirin küçük bir corgi köpek yavrusu kanepede oturuyor ve bana komik bakıyor. Herkesi uzağa gönderiyorum ve onlara bir tasma ve bir tıp çöp tutmayan plastik bir torba bulduğumda ve köpeği dışarı çıkarırken, işini yapması için özür dilerim. Küçük köpeği geri getirdim ve Ben kulaklığın üzerinden geçerken darmadağın yemek masasına oturdum.
“Efendim köpek işini yaptı, neredesiniz?” diye soruyor en uygun gözüm.
“Masada oturmuş oynuyorum,” köpeğin üzerindeki isim etiketini denetim ediyorum,” ‘Cute Bitch’.”
“Efendim çabucak oradan çıkmalısınız, orada ne kadar uzun kalırsanız bayana yakalanma bahtınız o kadar yüksek,” diyor Ben ve gülümsüyorum.
Çok keyifli bir köpek yavrusuyla oynamaya devam ederek, “Bunun çok farkındayım, ne vakit geleceğini bana haber ver,” diye yanıtladım.
“Efendim buna karşı bir tavsiyem var, efendimi konutunda beklemek hakikaten delilik” diyor sohbetimize katılınca.
“Kadınların onu aptalca becermek istemesinin nedeni delilik. Hanım müsaade verse onu sikerim,” diye ekliyor Wilma ve neredeyse salyalarını duyabiliyorum.
“Kız kardeş sakin ol ve odaklan, lütfen bir iş yapmak için buradayız,” Desmond’ın kardeşine art planda fizikî şiddete benzeyen bir şeyle nasihat ettiğini duydum.
“Desmond birini dövüyor musun?” diye sordum kıkırdayarak.
“Efendim yaşlı bir bayanın postasını almaya çalışıyordu,” diye açıklıyor dev sessizce.
“Anlıyorum ancak adama ne yapmayı planlıyorsun?” diye sordum Isaac’in kıkırdadığını duyabildiğimde.
Bir mühlet radyo sessizliğine giriyoruz ve Bayan Montgomery’nin geri dönmesini beklemekten biraz sıkıldım lakin Cutie ile oynamak, etiket isminden nefret ediyorum, biraz eğlenceli ve hatırlayınca çocuklara evcil hayvan almayı düşünüyorum. Christy’nin hayvanlara olan sevgi prosedürleri, o zavallı Japon balığı. Ben’den haber aldığımda bir saattir oturuyor olmalıyım ve Bayan Montgomery’nin bana yanlışsız geldiği doğrulandı. Telefonda konuştuğunu ve yoluma çıktığını duyduğumda köpeği okşamaya devam ediyorum.
“Yönetim kurulu toplantısının iki hafta sonra olduğunu biliyorum ancak içeri girip onlara Stanley’nin ne yaptığını göstermem gerekiyor… Evet, beni engellediklerini biliyorum lakin beni tekrar içeri sokabilirsin…. Anladım…. anladım hanımefendi… Hanımefendi, sebebi görmenize gereksinimim var….” Oturma odasında konuştuğunu duyabiliyorum.
Konuşmasına müsaade verdim ve mutfağa girdiğinde beklemesine müsaade verdim ve deri ceketli ve kapüşonlu adamın masasında oturduğunu fark etmedim.
“Dosyalarım var… Paranın hareket ettiğini gösteren ve gayemi kanıtlayan değiştirilmemiş belgeler hanımefendi…. Üç hafta sonra buluşamam, toplantı iki hafta sonra…. Kahretsin,” diye bağırıyor, görüşmesi sona erdiğinde ardını dönüyor ve telefonunu bırakarak atlıyor, “Ne sikim!?”
“Size de merhaba Bayan Montgomery.” Yüzümde kolay bir gülümsemeyle onu selamlıyorum.
Kirli bir mutfak bıçağını kaptığını ve tehditkar ve korkmuş bir biçimde bana gerçek salladığını izliyorum.
“Ne bok istiyorsun ve seni kim gönderdi,” diye bağırdı bana ve büsbütün sakin kaldım.
İlk evvel beni çağırdınız ve ikinci olarak o bıçağı indirmenizi istiyorum, dedim ona ve artık başı karıştı.
“Seni tanımıyorum o yüzden senin için göndermedim artık siktir git evimden” dedi bana bıçakla kapıyı işaret ederek.
“Yani özel dedektif Bay Barton’u beni bulmaya, konutumun ve ailemin fotoğraflarını çekmeye göndermediniz, böylelikle üzerimde bir çeşit avantaj elde etmeye ya da koz elde etmeye çalışmadınız,” diyorum ve artık o düşünüyor. .
“Dur sen osun, sensin,” dedi bıçağı indirerek.
“Bir ne,” diye sordum şaşkın fakat gülümseyerek.
“Adını vermediği biri gelip o kaltağın hayatını mahvetmeye ve özür dilemek için kocasını dizlerinin üzerine çökertmeye başlayınca altın arayıcısı bir amcık tarafından evliliğinden mahvolan eski bir üniversite arkadaşım var. Bayan Montgomery bana haber veriyor ve ben hatırlıyorum.
“Aslında dizlerinin üzerine çöküp onu geri alması için yalvardı ve artık sana benden kimin bahsettiğini biliyorum.” diyerek ayağa kalktım ve ön kapıya yanlışsız yürümeye başladım.
Bekle, yardımına gereksinimim var, dedi bir eliyle beni durdurmaya çalışırken.
“Ben bu türlü çalışmıyorum; Sana gelip yardım teklif ediyorum. İnsanları meskenime gönderip ailemin fotoğraflarını çekip sonra da saçmalıklarını düzeltmem için vakit ayırmamı beklemiyorsun,” dedim ona aykırı bir bakış atıp öbür elindeki bıçağa bakarak.
Bıçağın hâlâ kendisinde olduğunu fark ettiğini ve süratle mutfak masasına gidip evrakları kaptığını fark etmesini izledim.
“Bana bu mevzuda yardım etmezsen pek çok insan işini kaybedecek,” diye açıklamaya çalışıyor ve ben yalnızca ona bakıyorum.
“O vakit onlara daha uygun işler bul,” diye karşılık veriyorum, evet hava soğuk fakat beşerler mukaveleleri bozmaya başladığında düzgün bir ruh halinde değilim.
“Dinle, arkadaşım bana senin kim olduğunu söylemedi, tek söylediği esirgeyici bir melek olduğu ve onun benim bölgemde olduğuydu. Arkansas’taki kimi vazifeliler, senin hakkında para ödediğime dair birtakım ispatlar ve genel bir yer buldu. Gerisini Bay Barton’ın yardımıyla kendi başıma yaptım,” diye açıklamaya çalışıyor Bayan Montgomery ön kapıya ulaşırken.
“Tebrikler, ağaca işemeye karar verdin ve birinci kısımda öfkeli bir hayvan buldun,” diyerek yüzünü ona döndüm, “Kendine bir yeterlilik yap, taşın, yeni bir iş bul ve çocuklarını hoş bir yere koy. Ve Allah aşkına köpeğin ismini değiştir, Cute Bitch komik değil.”
“Neyi değiştir?! Bayım…. İsminin ne olduğunu bile bilmiyorum? Yardımına gereksinimim var ve yakında buna gereksinimim var, iki hafta içinde beş yüz çalışan erkek ve bayan, eski arkadaşım ve iş arkadaşım para kazanmak ve otuz yaşında emekli olmak istediği için meslek kereste işlerinden olacak. Ailemin iki kuşaktır çalıştığı bir şirketi, babam ve annemden sonra da benimle birlikte kasaplık yapacak. Bu beşerler güzel emekçiler ve Stanley yüzünden kafayı sıyıracaklar,” diyor bana bir belge göstermeye çalışıyor ve iki tane daha atıyor.
Orada durup kendini göstermek için çabalamasını izliyorum ve tüm aksiliklerine karşın elinden gelenin en güzelini yapmaya çalışıyor. Her şeyi bir ortaya getirmek için gayretini izliyorum ve sonunda kulaklığımdan yeni bir konuşma başlatmadan evvel ona durmasını söylemek için elimi kaldırıyorum.
Jun’a kulaklığın üzerinden “Çevrimiçi miyiz?” diye sordum.
“Sesli ve inançlı, şu anda evrak işlerini ben yürütüyorum ve Lilly de benimle birlikte bakıyor. Onun haklı olduğu bir nokta var efendim ve yazmasına yardım ettiğimden beri protokolü anlıyor olsam da, bu adama baş patlatmamızı istiyorum,” diyor Jun ve daha başlamadan tartışmanın devam ettiğini duyabiliyorum.
Bayan Montgomery’ye dönmeden evvel takımıma, “Kimin neyi neden yaptığına dair tartışmaya başlamadan evvel, benim tarafımda neyle çalıştığımızı görmeme müsaade verin,” diyorum, “Hadi ödemeyi konuşalım.”
“Gerçekten hiçbir şeye gücüm yetmez,” diyor biraz hırpalanmış.
Jun, “İşveren, eski patronu, onu eski haline getirebilirsek, katliamı durdurmamız için bize ödeme yapabilir” dedi Jun ve artık olumlu bir yere gidiyorum.
“İşte sorun şu, bana geldin ve buna müsaade veremem. Bu pro bono üzere büyük işler yapmıyorum, bu yüzden çalışanlarıma çalışmaları için para ödemek için paraya gereksinimim var. Patronlarınız ödeyebilir mi,” diye soruyorum, “Ödeyecekler mi?”
“İçeri girip onlara gerçeği gösterebilirsem? Sanırım yapacaklar, evet,” dedi bana biraz endişeyle ancak kelamlarında kararlı.
“Bak, çok fazla ‘eğer’ seziyorum ve kaynaklarımı bir küme insanın işini kurtarmaya yönelik büyük gayretinize adasaydım, cebimden çıkma ihtimalim çok yüksek. Üzgünüm fakat işin içinde gerçek bir ödeme günü olmadığı sürece ilgilenmiyorum,” dedim ona ve kapı kolunu tutmaya başladım.
“Anlamıyorsun, Stanley Weisner bunu yapabilmesi için beni korkuttu. Sadece daha fazla insanın hayatını mahvedebilmek için tüm mesleğimi elimden aldı” dediğini duydum ve artık öfkeyi hissediyorum.
“Ve bu ne istiyorsun demek? Şirketi siktir et, emekçileri siktir et, ne istediğini söyle,” diye kapıdan uzaklaşarak ona soruyorum.
Yüzünün öfkeden şaşkınlığa döndüğünü görüyorum. Asil beşerler bencil sorulardan nefret eder ve daha çok dürüstçe yanıt vermekten nefret eder zira bu kendilerini makûs beşerler üzere hissettirir. Sorun şu ki, berbat insanları işe almak istediğinizde makus sebepleriniz olması gerekiyor. Pek çok güzellik yaptığım doğrudur ancak bunun nedeni intikamın güzel insanların istediği bir şey olmamasıdır.
“Stan’in dışarı çıkmasını ve yaptıklarının bedelini ödemesini istiyorum, bu son seçenek olmadıkça incinmesini istemiyorum lakin canını yakmasını istiyorum ve işverenlerimin tekmeledikleri vakit gerçek şeyi yaptığım için bana minnettar olmalarını istiyorum. Neyle suçlandığıma dair tek bir soru sormadan kıçımı kaldırıyorum,” diyor Bayan Montgomery ve artık o yakıcı öfkeyi görüyorum.
“Harika, herkes buraya gelsin, yapacak çok işimiz var ve iş yerimi bu dağınık konuttan dışarı çıkarmıyorum. Bayan Montgomery’nin hünerleri daha fazla iş ve daha az konut hanımı olduğu için rekor kıran bir vakitte bana burada bir paklık hizmeti ayarla,” diyorum, grubuma kendimizi hazırlayıp çalışmaya başladığımızı bildiriyorum.
Bayan Montgomery’yi, yanlarında çok az donanım getirme konusunda takım evrakları olarak destekliyorum; Gereksinimimiz olduğunda buna ulaşacağız. Jun temelleri gözden geçirmeye başladığında, işlere ve ödevlere başlıyorum. Kulak kesimlerini dinlediğimiz mühlet boyunca Ben ve Isaac daha inançlı olabilmemiz için kimlikler ve irtibat için teçhizatı kuruyor, Desmond öndeki araçlarımıza göz kulak olurken mahalle bekçiliği yapıyor ve Wilma mutfakta buzdolabının muhtaçlık duyduğu temizlikten daha fazlasını temizlemek. Jun ve Lilly bir saat boyunca tam tahlil yapıyorlar ve paklık servisi meskeni temizlemesi için dört bayan gönderdiği için onları yeni müşteri Claire ile çevrimiçi duruma getirdim. Ben konuşmaya başlarken onların pisliğe bakmalarını izliyorum.
“Pekala, saat başı çalıştığını biliyorum ve bunun sabit bir fiyat olduğunu biliyorum. İşte benim mutabakatım, grubum etrafında çalışırken kıçını kaldırıp burayı baştan aşağı temizlemen için her birinize beş yüz dolar ödeyeceğim. Hareket etmelerine gereksinimin olursa yaparlar lakin yapamazsan artık söyle ve ben oburunu bulacağım” diyorum ve bir bayan elini kaldırıyor.
Küçük Asyalı bayan, “Şoförümüz dışarıda ve o da paklık yapıyor,” diyor ve gülümsüyorum.
“Öyleyse bir maaş günü için kıçını buraya getir,” diye yanıtladım ve meskende işlerine başlamalarını izledim.
Üç özel temizlikçi odadan odaya gidiyor, biri çamaşır yıkıyor ve yardım ediyor ve adam çöp yapıyor, bir sürü çöp. Claire şaşkına döndü ve ben yalnızca, ortaya konan bilgiyi takdir etmek için biraz vakit ayırıyorum. Stanley gereğince kolay bir gaye fakat belgeleri düzelten bireye gereksinimim var, birkaç saat sürüyor ve temizlikçiler temizlerken Bayan Montgomery çocuklarını almak için ayrılıyor ve biz de Bay Weisner için uygun bir şeyler planlayabilmem için bilgilerimizi topluyoruz. . Claire oğulları ile konuta gelir gelmez ‘Guy Amca’ moduna giriyorum.
“Hey çocuklar, dinleyin ve söylediklerime dikkat edin zira yalnızca bir sefer söyleyeceğim ve hiçbir soruya yanıt vermeyeceğim. Bu nedir,” diyorum elimdeki yüz dolarlık banknotu.
“Bu para,” diyor en yaşlısı gözlerini kocaman açarak.
“İyi artık her biriniz için bunlardan birer tane var fakat bu, şu merdivenlerden kıçınızı kaldırıp çabucak kendi lanet odanızı temizlemeniz gerektiği manasına geliyor. Çamaşırları onunla ilgilenen hoş bayanlardan biri için bir kenara koy ancak geri kalan her şey pak, tertipli ve tertipli olacak,” diyorum, gözlerim ve paranın ortasından bakarak başlarını sallarken, “Hadi git” diyorum.
Onları ateşe verdiğimi düşünürdünüz ve üst kattakiler, koştukları formda sahip olduğumuz tek suydu ancak onlar ayağa kalkıp hareket ederken, Bayan Montgomery şok içinde orada duruyor.
“Bayan. Montgomery, Bay Weisner ve ona yardım eden herkesle tamamlandığında bunun bedeli çeyrek milyon dolar,” dedim ve o sabırla başını sallarken, Jun’un kulaklığımın üzerinden öksürdüğünü duydum.
“Patron benimle dalga mı geçiyorsun, çeyrek milyon,” dedi boğulmayı bırakırken.
“Çok düşük,” diye soruyorum cevap olarak.
Jun, “Bu çeyrek milyon dolarlık bir iş değil,” diye yanıtlıyor ve artık grubum beni izliyor.
“Hayır lakin bu iş bize ödemek zorunda olduğumuz her şeyden daha büyük ve protokolü ihlal etmenin bedelini de unutmayalım. Claire muahedeyi zati kabul etti ve ortanızdan rastgele birinin buna itirazı varsa lütfen artık belirtin,” diye soruyorum ve kim konuşmak için elini kaldırıyor Desmond.
“Efendim, sanırım yeni adamı bu işe dahil edebiliriz. O ham lakin onu tımar ediyorsan bu kusursuz bir şey, büyük para ve büyük sorumluluk,” dedi Desmond ve ben de başımı sallayarak onayladım.
“Onu yakında indireceğiz, vaktimiz var ve uygun bir ödeme için uygun bir plan istiyorum. Bayan Montgomery en son ne vakit yemek yediniz,” diye sordum ve bana şok olmuş bir bakış attı.
“Bu sabah biraz kızarmış ekmek ve kahve içtim,” diye yanıt verdi ve başımı salladım.
“Isaac beni otel odama geri götür üzerimi değiştirmem gerekiyor ve Bayan Montgomery de o denli. Wilma,” diye sesleniyorum, banyodan süratle gelirken,” Wilma canım, Bayan Montgomery için gardırobunda lüks ve şık bir şey buluyor.”
“Akşam yemeği toplantısı efendim,” diye sordu acilen.
“Evet ve biraz birbirimizi tanıma toplantısı,” diye cevapladım Isaac ve kapıdan dışarı çıkıyorum.
Arabadayız ve otel odama giden yolun aşağısındayız. Şirketin bulunduğu kasaba, hoş bir kadro elbise içinde uygunsuz görünmek istemediğiniz sürece, güzel bir restoran bulmak için diğer bir kente önemli bir sürüş yapmanıza yetecek kadar küçüktür. Hazırlanıp Stuart’la ne yapacağımı düşünürken hâlâ beyin fırtınası yapıyorum. Desmond onu içeri almakta haklı, vakti geldi lakin soru nerede. Umarım konutta düzgündür.
Stuart: Birebir Pazartesi öğlenden sonra
Spor salonundayım, ağır çantayı tekil sert atışlarla dengeliyorum. Desmond bana kombine yumrukların daha süratli beşerler için düzgün olduğunu gösterdi lakin şayet doğruysa iç organları vurarak yapabilirsin. Tam sözleri sizi rahatsız etmiyor ancak eğitiminin çok fazla lise içermediğini keşfettim. Adam iş için ayrıldı ve benim dahil olacağımı ve olmak istediğimi söyledi, yalnızca ona borçlu olduğumu hissettiğimden mi yoksa yaptığı şeyin bir teknoloji odasında çalışmaktan çok daha havalı olabileceğinden emin değilim. gün ve dezenfektan üzere kokuyor. Öğlenden sonra olduğunu biliyorum ve odanın biraz daha meşgul olduğunu fark ettiğimde biraz yorgunum ve hoş bir şey görmek için döndüğümde Candice sarı saçları kalçaları saran bir kot pantolon ve kot pantolonlu bir gömlek ile Candice ceket.
Ben çantaya vurmayı bırakırken Candice, “Vay canına, Stuart, hakikaten o çantayı indiriyorsun,” dedi.
“Yapmak zorundaydım, daima itilip kakılmaktan ve yapabileceğimi bildiğim şeyi yapmamaktan bıktım,” diye yanıtladım müdafaaları.
Üzerimde sade bir tişört ve bol şort var ve Candice garip bir halde beni izliyor, sanırım ben geçen haftaki adam değilim. Bunun âlâ bir şey olduğunu umuyorum, ben farklıyım. Bir bardak su alıp ona bakıyorum, kıvrımlı ve yumuşak. Kıvrımlılığını ve yumuşaklığını sahiden seviyorum, neredeyse en sevdiğim şey.
Candice, idman ekipmanına bakarak, “Gördüğünüz bir şey üzere, bayım,” diye soruyor.
“Biri değil,” diye düzelttim ve gülümsedim.
Daha erken gelemediğim için üzgünüm, görünüşe nazaran beni buraya getirmek için hayli hevesliydin, dedi gözlerini benden uzak tutarak.
“Evet öyleyim, değildim. Ve senden hoşlanıyorum, sanırım anladım,” dedim ona ve bana hitap etme sırasını izledim.
Ben içeri girip Candice’i kıçından tutup bana hakikat bastırıp onu derinden öperken söz vakti bitti. Şaşırdı, yani gözleri kocaman açıldı lakin bana karşı çaba etmiyor, daha çok tutunmaya çalışıyor. Bizi minderin üzerine çıkardım ve Candice’i sırtına yatırdım ve ben kıyafetlerimi çıkarmaya başlarken öpüşmemize devam ettim. Candice beni itti ve benim için soyunmaya başladı fakat onu külotunda durdurdum. Artık epey güçlüyüm, çiftlikte çalışıyorum ve çalışıyorum, bu yüzden külotunun kasıklarını iki elimle tutup parçalamak kolay değil lakin ben yapıyorum ve o şaşkınlıkla havlıyor. Geri çekilip onu öpmeden evvel dudaklarımı ve dilimi bedeninde aşağı indirdim ve göğüslerinde durmak için vakit ayırdım ve bir elimi sıkarken oburunun göğüs ucunu emdim. Candice inliyor ve bedeninde aşağı yanlışsız inerken ve sonunda bacaklarının ortasında burnumun önündeki her şeyi öpmeye başladığımda epeyce eğleniyor. İç uylukları, dudakları, aldığım küçük yumru klitorisi, daha agresif hareket etmeden ve bir tattan fazlasını elde etmek için dilimi kullanmadan evvel hepsini yumuşak bir halde öptüm. Candice sertleşiyor ve onu mutlu etmeme müsaade veriyor ve ona evvel orgazm verirken, yalnızca ilgilendiğinden ve ıslandığından emin olmaya çalışıyorum.
Durup yüzümü onun amından uzaklaştırırken Candice kıkırdadı.
Kalçalarından üste gerçek bir karşılık homurdandım ve dizlerimin üzerinde oturarak benim
